استاندارد برگ : برگ نبايد كمتر از 2 درصد اسانس و بيش از 2 درصد اجسام خارجى مانند گل و ميوه داشته باشد . اسانس اكاليپتوس : اسانس از تقطير برگ‌هاى تازه به وسيله بخار آب به دست مىآيد مقدار اسانس از 5 / 0 تا 5 / 3 درصد مىباشد . در استراليا از اكاليپتوس نوع Polybractea كه بيشترين مقدار اسانس را دارد و اهالى آن را Blue malee مىنامند اسانس‌گيرى به عمل مىآيد . در اسانس‌گيرى در اولين ساعت Cineole خارج مىشود . موارد مصرف درمانى : هميشه اسانس اكاليپتوس را بايد با آب رقيق نموده مصرف نمود . مصارف داخلى : دردهاى عضلانى ، اختلال در گردش خون ، رماتيسم ، آرتريت ، آسم ، برونشيت ، نزله ، سرفه ، سينوزيت ، عفونت گلو . مصارف موضعى : سوختگىها ، جراحت‌ها ، بريدگىها ، تبخال ، عفونت‌هاى پوستى و گزيدگى حشرات . مصارف ديگر : از اسانس و سينئول براى تهيه پمادها ، خمير دندان ، شربت‌هاى سينه ، بخور و به عنوان ماده معطركننده در صابون ، بوگيرها و كمى در عطرسازى استفاده مىشود . مسموميت از اسانس : هميشه بايد به صورت رقيق شده از آن استفاده نمود . زياده‌روى در مصرف آن باعث ورم كليه ، معده و روده ، هماتورى ، پائين آمدن فشار خون مىشود كه با علائم سرگيجه ، ضعف عضلانى ، سوزش معده ، تهوع ، استفراغ ، تنگ شدن مردمك چشم همراه است . گزارش شده است كه خوردن 5 / 3 ميلىگرم اسانس موجب فلج دستگاه تنفس و مرگ مىشود . اشكال داروئى و مقادير خوراك برگ : 1 - گرد برگ به عنوان ضد نزله و تب بر 6 - 4 گرم در روز 2 - دم‌كرده يا جوشانده 20 در هزار در برونشيت ، نزله روزى 4 تا 5 فنجان به تدريج